X
تبلیغات
نماشا
رایتل
خیلی‌ها می‌خواهند بدانند چگونه در فضا حمام می‌کنیم؟ چگونه دندان‌هایمان را مسواک می‌کنیم؟ چگونه موهایمان را می‌شوییم؟

خوب دوستان باید اعتراف کنم که رعایت بهداشت در فضا کار چندان ساده‌ای نیست. اینجا دوش و یا شیر‌آبی که آب زلال از آن جریان داشته باشد، یافت نمی‌شود. آب در اینجا به جای اینکه جریان یابد، شناور می‌شود. این موضوع از شست‌ و شو یک صحنه جنگی تمام عیار می‌سازد. خوب پس لابد می‌پرسید آنهایی که آن بالا و در فضا اقامت دارند برای شست و شوی خود چه می‌کنند؟ مخصوصاً فضانوردانی که برای حدود 6 ماه در ایستگاه مستقر می‌شوند. آنها راه‌حلی مبتکرانه برای این کار دارند.

ما در اینجا حوله‌های مرطوب، لیف‌های نم دار و حوله‌های خشکی داریم که از آنها برای تمیز کردن بدنمان استفاده می‌کنیم.افراد معمولاً روزی یک حوله مرطوب و دو حوله خشک برای این منظور به کار می‌برند. هر کسی یک بسته بهداشتی مخصوص به خود دارد که در آن مسواک، ابزار ریش‌تراشی، کرم و سایر مایحتاج مورد نیاز تعبیه شده است. من بسته دیک را گرفته‌ام که در آن ریش‌تراش و کرمهای مختلف مخصوص ریش‌تراشی موجود است اما لوازم آرایشی در آن پیدا نمی‌شود!!!

مسواک زدن در فضا خود لطیفه‌ای دیگر است. شما نمی‌توانید پس از پایان مسواک زدن دهان خود را با آب بشویید و در انتها آب داخل دهانتان را بیرون بریزید. در اینجا باید در انتهای مسواک زدن هر آنچه در دهانتان است را قورت دهید (اوه خدای من). فضانوردان به این کار اثر نعنای تازه می‌گویند.

هیجان‌انگیزترین تجربه در ایستگاه بین‌المللی فضایی - شاید من آن را یک تجربه می‌دانم - شستشوی موهای سر فضانوردان است. حالا من می‌فهمم چرا فضانوردان موهای خود را کوتاه می‌کنند. ابتدا باید یک کیسه حاوی آب را روی سرتان بگذارید و بعد از اینکه گوی‌های کوچک آب دور و بر سر شما آرام گرفتند با استفاده از شامپوی خشک و بسیار با ملایمت موهایتان را بشویید. با کوچکترین حرکت حساب‌نشده‌ای قطرات گوی مانند اب به همه طرف پراکنده می‌شوند. من از این تجربه خود فیلمی گرفته‌ام که به محض بازگشت به زمین در اختیار شما قرار خواهم داد.

آب در اینجا بسیار با ارزش است و دائماً بازیابی می‌شود. هیچ چیز مرطوبی دور ریخته نمی‌شود مگر اینکه در هوا تبخیر شود. یک واحد هدایت و جمع‌آوری رطوبت موجود در هوا دائماً بخار آب موجود در هوا را جمع‌آوری و پالایش می‌کند تا مجدداً مورد استفاده قرار گیرد. این موضوع حتی لباسهای ورزشی فضانوردان را بعد از تمرینات ورزشی نیز شامل می‌شود. یک بار فضانوردی به من گفته بود که "فضانوردان خیلی به هم نزدیک هستند و مانند خواهران و برادران یکدیگر می‌باشند. آنقدر نزدیک و صمیمی که عرق یکدیگر را نیز می‌نوشند." حالا من معنی واقعی این حرف را می‌فهمم.

اینجا در ایستگاه بین‌المللی فضایی تجهیزات ورزشی زیادی وجود دارند. برای مثال یک چرخ افقی که باید به زحمت آن را چرخاند و دوچرخه ثابتی که چشم‌انداز بسیار بدیعی به زمین دارد، در بخش روسی ایستگاه مستقر است. پاره‌ای تجهیزات مقاومتی و یک دوچرخه ثابت دیگر نیز در بخش آمریکایی ایستگاه فضایی موجود است.

فضانوردان و کیهان‌نوردان هر روزه و گاهی اوقات دو بار در روز به تمرینات ورزشی می‌پردازند تا از اثرات مخرب بی‌وزنی بر ماهیچه‌ها و استخوانهای خود بکاهند. شاید شما ندانید که اگر انسانی برای مدتی طولانی در شرایط بی‌وزنی اقامت کند، از آنجا که برای جابجا شدن و یا جابجا کردن لوازم به نیروی زیادی احتیاج ندارد، ماهیچه‌های او شروع به آب رفتن و چروک خوردن می‌کنند. وزنی وجود ندارد و بنابراین شما برای جا به جا کردن احتیاج به صرف انرژی ندارید. همچنین بدن شروع به دفع کلسیم می‌کند و فضانوردان به پوکی استخوان مبتلا می‌شوند.

یک ضرب‌المثل قدیمی می‌گوید که شما نمی‌توانید هم کیکتان را نگه دارید و هم آن را بخورید. من فکر می‌کنم برای رسیدن به تمام زیباییها و هیجانات یک سفر فضایی باید بهای آن را نیز پرداخت کرد. مطمئناً یکی از شما که مشغول خواندن این مقاله هستید، زیست‌شناس و یا پزشکی می‌باشید که با مطالعه و بررسی قادر به کاهش چنین اثراتی بر بدن انسان هستید. در آن صورت ما می‌توانیم به سفرهای فضایی اینده خود به مریخ و یا سایر سیارات منظومه شمسی امیدوار باشیم و دامنه تحقیقات خود را به خارج از مرزهای منظومه خورشیدی بکشیم.

منبع :http://www.spacescience.ir